نوري بیلگه جیلان کارگردان سرشناس ترکیه‌ای  با آخرین ساخته اش فیلم«روزي روزگاری در آناتولی» فاصله ي بين مرگ و زندگي را با حس هاي مشترك پر كرده است .آخرین ساخته او محصول مشترک کشورهای ترکیه و بوسنی‌هرزگوین است که در هشتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار نماینده ترکیه در بخش فیلم خارجی‌زبان بود و در جشنواره کن جایزه بزرگ هیئت داوران را به طور مشترک با «پسری با دوچرخه» به کارگردانی لوک و ژان پی‌یر داردن دریافت کرد.

نوری بیلگه جیلان شهرتش را از قاب بندی‌ها و تصاویر خیره کننده فیلم‌هایش کسب کرده. جیلان که جدای از فیلمسازی به عکاسی می پردازد هر قاب خود را مانند یک عکس ثبت می‌کند.

ازجمله موفقیت های بیلگه جیلان 52 ساله می توان به فیلم «سه میمون»‌ اشاره کرد که در سال 2008 برنده جایزه بهترین کارگردان از جشنواره کن شد و سال 2006 در کن با فیلم «اقلیم‌ها» جایزه فیپرشی را دریافت کرد. او همچنین با فیلم «دوردست» جایزه فرهنگ فرانسه را از جشنواره فیلم کن گرفت و با همین فیلم برنده جایزه بزرگ هیئت داوران کن شد.

چند وقتي است كه فيلم هاي اين كارگردان را به صورت دوره اي ميبينم و به راستي كه فيلم "روزي روزگاري در آناتوليا" مصداق حرف كامو است  .

گروهي در پي كشف مرگي پنهان شده هر لحظه ي احساسات مشترك خود را تقسيم لحظه هاي مخاطب مي كنند  تا به كشف زندگي برسند.